İnsan Şaşar Beşer Onar Hatta Yirmişer...

Bu hayat arkamızdan kovalıyor bizi. İşte bu yüzden duramıyoruz dünyanın en hızlı ve kuralsız olan otobanında. Zaman bize hükmediyor. Kahvaltımızı ne zaman yapmamız gerektiğini, ne zaman evleneceğimizi, ne zaman işe gideceğimizi, ne zaman işten çıkacağımızı, hangi günler dinleneceğimizi hep o söylüyor. Biz de ona uyuyoruz. Zamanla aramda husumet var benim. Aramız iyi değil. En büyük düşmanım. Bazen, en olmadık saatte, bir bankın üstünde oturup insanlara bakarak, bazen kimsenin talep etmediği bir seansa bilet alarak, bazen bir başka şehre aniden seyahat ederek kafa tutuyorum ona. Hoşlanmıyor. Yazmayı seviyorum. Bundan da hoşlanmıyor... Hangi otorite, sorgulayıcısını sevmiş ki?